அன்புள்ள ஜெயமோகன்,
அத்வைதம் நமது நாட்டின் தத்துவச் சிந்தனையின் உச்சம் என்று நான் கருதுகிறேன். அதற்கு எதிரான திசையில் சிந்திப்பவர்களுக்குக்கூட, இந்தியத் தத்துவத்தின் உண்மையான ஆழத்தையும் தீவிரத்தையும் புரிந்துகொள்ள வேண்டுமென்றால், அத்வைதத்தை முறையாகக் கற்றறிவது அவசியம். அத்வைதத்துடன் உடன்படாத ஒருவராக இருந்தாலும், அத்வைதத்தைப் புரிந்துகொள்ளாமல் இந்தியத் தத்துவத்தை முழுமையாகப் புரிந்துகொள்ள முடியாது என்று நினைக்கிறேன்.
ஆனால் இன்று அத்வைதத்தை அதன் இயல்பான அறிவுசார் வடிவில் கற்றுக்கொள்ளவும் அறிந்துகொள்ளவும் வாய்ப்புகள் மிகவும் குறைந்து வருகின்றன. அத்வைதத்தைப் பரப்புவதாகச் சொல்லிக்கொள்ளும் பல அமைப்புகள்கூட, அதை ஒரு பக்தி இயக்கமாகவும், வழிபாட்டு முறையாகவும், நம்பிக்கையின் தொகுப்பாகவும் மாற்றிவிட்டிருக்கின்றன. அதன் வழியாக மக்களைக் கவர்ந்து, அமைப்புகளை வளர்த்து, பணம் திரட்டுவதுதான் பல இடங்களில் முதன்மையான நோக்கமாகத் தோன்றுகிறது.
ஆனால் அத்வைதம் பக்தியல்ல. அது வழிபாடல்ல. அது வெறும் நம்பிக்கையின் மீது நிற்கும் ஒரு மதக்கருத்தும் அல்ல. அது தூய அறிவை நோக்கிச் செல்லும் ஒரு தத்துவ விசாரணை. ‘நான் யார்?’, ‘உண்மை என்றால் என்ன?’, ‘அறிபவன் யார்?’, ‘உலகம் என நான் அனுபவிப்பது எத்தகையது?’ போன்ற அடிப்படையான கேள்விகளைத் தன்னுடைய அனுபவத்திலும் அறிவிலும் விசாரிக்கச் செய்யும் பாதை அது.
இந்த அறிவுசார் பரிமாணத்தை இன்று வலியுறுத்தி, அத்வைதத்தை அதன் சொந்த ஆழத்துடன் மக்களிடம் எடுத்துச் செல்லும் அமைப்புகள் மிகக் குறைவு. ராமகிருஷ்ணர் மரபைப் போன்ற பெரிய ஆன்மிக நிறுவனங்கள்கூட நடைமுறையில் பெரும்பாலும் பக்தி நோக்கிலேயே அதிகமாகச் சென்றுவிட்டதாக எனக்குத் தோன்றுகிறது. அதனால் அத்வைதத்தின் தனித்துவமான அறிவுப் பரிமாணம் மெல்ல மறைந்து, அது பொதுவான ஆன்மிக பக்தி மரபுகளில் ஒன்றாகிவிடும் ஆபத்து இருக்கிறது.
இந்தச் சூழலில், நீங்கள் தூய அத்வைதத்தை அதன் அறிவுசார் அடிப்படையிலிருந்து அணுகுவதும், அதை வெறும் சமய நம்பிக்கையாக மாற்றாமல் சிந்தனைக்குரிய தத்துவமாக முன்வைப்பதும் மிகவும் பாராட்டத்தக்கதாக இருக்கிறது. குறிப்பாக இன்றைய தலைமுறையிடம் அத்வைதத்தைப் பேசும்போது, அது ஒரு பழைய மதக் கொள்கை அல்ல; மனித அறிவு தன்னைப் பற்றியே மேற்கொள்ளும் மிகத் தீவிரமான விசாரணைகளில் ஒன்று என்பதை நீங்கள் உணர்த்துகிறீர்கள்.
எனவே, இன்று அத்வைதத்தை அதன் தூய வடிவில் மீண்டும் சிந்தனை உலகிற்குக் கொண்டு வர வேண்டிய அவசியம் இருக்கிறது என்று நினைக்கிறேன். அதற்கான முயற்சிகளில் உங்கள் பணி முக்கியமானதாகத் தோன்றுகிறது.
அன்புடன்,
ராஜாராமன் விவேகானந்தன்
