ஜெ,
சௌத் பவுண்ட் இதழில் வெளியாகும் கட்டுரைகள் ஆங்கில மொழிநடையில் பல்வேறு வேறுபாடுகளைக் கொண்டிருக்கின்றன. சில கட்டுரைகள் எளிமையாகவும், சில சம்பிரதாயமான மொழிநடையிலும், வேறு சில சற்றுச் சிக்கலான மொழிநடையிலும் எழுதப்பட்டிருக்கின்றன. இவற்றையெல்லாம் ஒரே மாதிரியான மொழிநடைக்கு மாற்றி, உரைச்சீர்மை கொண்டவையாக ஆக்க முடியுமா என்றால், அது சாத்தியம்தான். ஆனால், அப்படிச் செய்ய வேண்டுமா என்று கேட்டால், வேண்டாம் என்றுதான் சொல்வேன். ஒவ்வொரு எழுத்தாளருக்கும் உரிய மொழிநடையும் வெளிப்பாட்டு முறையும் அவரவருக்கே உரியவை. அவற்றை ஒரே மாதிரியாக மாற்றுவது சரியாக இருக்காது.
ஆனால், கூடுமானவரை எல்லாக் கட்டுரைகளும் வாசகர்களால் எளிதில் வாசித்துப் புரிந்துகொள்ளக்கூடியவையாக இருக்க வேண்டும் என்பது என் கருத்து. சௌத் பவுண்ட் இதழின் எல்லாக் கட்டுரைகளிலும் இந்தியத்தன்மை வெளிப்படுகிறது. அது அவசியமானதும்கூட. இதழின் அடிப்படைக் கொள்கையைப் புரிந்துகொண்டால், இந்த இந்தியத்தன்மை ஏன் முக்கியமானது என்பதையும் உணர முடியும்.
எனினும், வாசிப்புத்தன்மை குறித்துத் தொடர்ந்து கவனம் செலுத்த வேண்டும் என்பதை மட்டும் வலியுறுத்த விரும்புகிறேன். கட்டுரைகளின் தனித்துவமான மொழிநடையையோ, எழுத்தாளர்களின் வெளிப்பாட்டு முறையையோ மாற்றாமல், அவை வாசகர்களைச் சென்றடைவதற்கான சாத்தியங்களை மேம்படுத்த வேண்டும். குறிப்பாக, கலைத்துறை சார்ந்த கட்டுரைகளில் மட்டுமே இந்த வாசிப்புத்தன்மைக்கு முக்கியத்துவம் அளிக்க வேண்டியதில்லை என்பது என் எண்ணம். எல்லாத் துறைகள் சார்ந்த கட்டுரைகளிலும் வாசகர்களை மனத்தில் கொண்டு எழுதுவது முக்கியம்.
கிருஷ்ணராஜ்
