அன்புள்ள ஜெயமோகன்,
அன்றாட அரசியலை உதாசீனம் செய்வதற்கும், அரசியல் இல்லாமல் இருப்பதற்கும் உள்ள வேறுபாடு குறித்து நீங்கள் ஆற்றிய உரை மிகவும் முக்கியமானதாக இருந்தது. இன்றைய சூழலில் இந்த இரண்டையும் பலர் ஒன்றாகவே புரிந்துகொள்கிறார்கள். ஆனால் நீங்கள் அந்த வேறுபாட்டை மிகத் தெளிவாக எடுத்துரைத்திருந்தீர்கள்.
அரசியல் என்பது எல்லோரும் ஒவ்வொரு நாளும் ஈடுபட்டு செயல்பட வேண்டிய துறை அல்ல. அது முழுநேரமாக செயல்பட வேண்டியவர்களான அரசியல்வாதிகள், அரசியல் செயற்பாட்டாளர்கள், நிர்வாக அமைப்புகள் ஆகியோரின் பணிக்களம். சாதாரண குடிமகனுக்கு அரசியல் என்பது, எந்த வகையான அரசு தமக்கும் சமூகத்திற்கும் நல்லது என்பதை சிந்தித்து முடிவெடுக்கும் பொறுப்பு. அதற்காக அரசியல் நிகழ்வுகளை கவனிக்க வேண்டும்; அரசின் செயல்பாடுகளை மதிப்பிட வேண்டும்; தேர்தல் நேரத்தில் பொறுப்புடன் வாக்களிக்க வேண்டும். அதுவே ஜனநாயகத்தில் ஒரு குடிமகனின் அடிப்படைக் கடமை.
ஆனால் இன்று சமூக ஊடகங்களின் தாக்கத்தால் பலர் இரவும் பகலும் அரசியல் விவாதங்களிலேயே மூழ்கியிருக்கிறார்கள். ஒவ்வொரு செய்திக்கும் உடனடியாக கோபப்படுவதும், ஆதரிப்பதும், எதிர்ப்பதும், வாதிடுவதும் ஒரு மனப்பழக்கமாக மாறிவிட்டது. இதனால் அவர்கள் தங்களுடைய தொழில், குடும்பம், வாசிப்பு, கலைரசனை, சிந்தனை, ஆன்மிகம் போன்ற வாழ்க்கையின் பிற முக்கியமான துறைகளுக்கு நேரமும் ஆற்றலும் ஒதுக்க முடியாமல் போகிறது.
அரசியல் என்பது வாழ்க்கையின் ஒரு பகுதி மட்டுமே; வாழ்க்கை முழுவதும் அல்ல என்பதை உங்கள் உரை நினைவூட்டியது. நல்ல குடிமகனாக இருப்பதற்கு அரசியலைப் பற்றிய விழிப்புணர்வு அவசியம். ஆனால் அந்த விழிப்புணர்வு, வாழ்க்கையின் மற்ற எல்லா அறிவுசார் மற்றும் படைப்பூக்கச் செயல்பாடுகளையும் விழுங்கிவிடக் கூடாது. ஒருவன் அரசியலைப் புரிந்துகொள்ள வேண்டும்; அரசியல் அவனை முழுமையாக ஆக்கிரமித்துவிடக் கூடாது. அந்த சமநிலையையே உங்கள் உரை மிகத் தெளிவாக வலியுறுத்தியது.
அன்புடன்,
ராமகிருஷ்ணன்
