அன்புள்ள ஜெ,
ஓவியத்தை ரசிப்பதற்கும் அதன் அடிப்படைகளை உணர்வதற்குமான அழகான தொடக்கமாக, மே 8, 9, 10 ஆகிய மூன்று நாட்களில் நடைபெற்ற “ஓவிய அறிமுகம் மற்றும் வடிவமைப்புப் பயிற்சி” அமைந்தது. சிறு வயதிலிருந்தே வரைவதில் எனக்கு ஒரு ஈர்ப்பு இருந்தாலும், அன்றாட வாழ்க்கையின் அவசர ஓட்டத்தில் அதை எங்கோ மறந்துவிட்டேன்.
“இந்த வகுப்பில் கலந்து பார்” என்று கூறியது என் சகோதரி. இன்று நினைத்துப் பார்க்கையில், அது எனக்கான ஒரு சிறிய திருப்புமுனையாகவே தோன்றுகிறது.
ஓவியர் லலிதா ராகவன் அவர்கள், இணையான கோடுகள், புள்ளி வரைதல், கிறுக்கல் முறை போன்ற எளிய பயிற்சிகளிலிருந்து தொடங்கி, ஒரு ஓவியம் மெதுவாக உயிர் பெறும் முறையை மிக அமைதியாகவும் அன்பாகவும் கற்றுக்கொடுத்தார்.. நான் வரைந்த முதல் நீர்வண்ண ஓவியம், என் மனதில் தோன்றிய காட்சியுடன் இவ்வளவு நெருக்கமாக அமையும் என்று நினைத்ததே இல்லை. அவர் ஒரு இயற்கைக் காட்சி ஓவியத்தை வரைந்த தருணம் இன்னும் கண்முன்னே நிற்கிறது. தூரிகை அவரது கைகளில் ஓடிய விதம், ஒரு காட்சியை மட்டும் அல்ல — ஒரு உணர்வை உருவாக்கியது. ஓவியம் முடிந்தபின், அதற்கான உண்மையான காட்சியையும் அவர் காட்டினார். அது நித்யவனத்தில் ஒரு காலை காபியுடன் ரசித்த இயற்கைக் காட்சி. ஒரு சாதாரண தருணத்தை, தன் பார்வையிலும் பாணியிலும் மறுவடிவமைத்து ஓவியமாக மாற்றிய அந்த செயல்முறை மிகவும் மயக்கியது. ஒரு காட்சியை “பார்ப்பது” மற்றும் அதை “உணர்ந்து உருவாக்குவது” என்பதற்கிடையிலான வித்தியாசத்தை அப்போது ஆழமாகப் புரிந்துகொண்டேன்.
கீதா செந்தில்குமார் அவர்களின் வகுப்புக்குப் பிறகு, நம்மைச் சுற்றியிருந்த விளம்பரப் பதாகைகள், இன்ஸ்டாகிராம் பதிவுகளின் வடிவமைப்பிற்குப் பின்னால் இருக்கும் சிந்தனை என்ன? ஏன் அந்த நிறம்? ஏன் அந்த எழுத்துரு? ஏன் அந்தப் படம்? ஒரு கருவை பார்ப்பவரின் மனதில் அமைதியாக விதைப்பது எப்படி? — இவற்றையெல்லாம் மிகவும் தெளிவாக எடுத்துரைத்தார். அதன்பிறகு, சாலையோர விளம்பர பலகைகள்கூட ஒரு அமைதியான உரையாடலாக மாறிவிட்டன. தொடக்கநிலையிலிருப்பவர்களுக்குக்கூட, இன்றைய ஆப்ஸ் மற்றும் AI கருவிகளை எவ்வாறு பயன்படுத்தி தங்கள் சிந்தனைகளை வெளிப்படுத்தலாம் என்பதையும் எளிமையாகக் கற்றுக்கொடுத்தது மிகவும் ஊக்கமளித்தது.
இந்தப் பயிற்சியின் மிக அழகான அம்சம் என்னவென்றால் —வயது, அனுபவம், தொழில் — எதுவும் இங்கே முக்கியமில்லை. மனதில் தோன்றிய காட்சியை வெளிக்கொணர வேண்டும் என்ற சிறிய விருப்பம் மட்டும் போதுமானது என்பதை இந்த வகுப்பு உணர்த்தியது.சில திறமைகள் நம்முள் அமைதியாகவே இருந்து விடுகின்றன. அவை நமக்கே தெரியாமல் வாழ்ந்துவிடக்கூடும். ஆனால் சரியான ஒரு தொடக்கம், சரியான மனிதர்கள், சிறிய ஊக்கம் — இவை இருந்தால், அந்த மறைந்திருந்த திறமைகள் மெதுவாக வெளிச்சத்துக்கு வர ஆரம்பிக்கும்.
உங்களுக்கும்,
ஓவியர் லலிதா ராகவன் அவர்களுக்கும், கீதா செந்தில்குமார் அவர்களுக்கும் நன்றி
பிரபாகரன்.
