அன்புள்ள ஆசிரியர் திரு. ஜெயமோகன் ஐயா அவர்களுக்கு,
பேரமைதியும் அகத் தெளிவும்: ஒரு யோகானுபவப் பெருவெளி…
வெள்ளிமலையில் நித்யவனத்திலிருந்து இறங்கிய வேளையில், உடலிலும் உயிரிலும் ஓர் அலாதியான புத்துணர்ச்சி என்னுள் பிரவகித்ததை உணர்ந்தேன். ஏறத்தாழ ஓராண்டிற்கு முன்பு, மதிப்பிற்குரிய ஆசிரியர் திரு.தில்லை செந்தில் பிரபு அவர்களின் வழிகாட்டுதலில், உயர்நிலை தியான வகுப்பில் இணையும் பேறு பெற்றேன். அங்கு நான் கற்றறிந்த பயிற்சிகளும், பிராணாயாம முறைகளும் என்னுள் பேரார்வத்தைத் தூண்டின. அன்று தொட்டு இன்று வரை, ஒரு நாளும் தவறாது இப்பயிற்சிகளை என் வாழ்வின் அங்கமாக்கிக் கொண்டுள்ளேன்.
அக அமைதியும் மனச் சீர்மையும்…
இந்த உயர்நிலை வகுப்பிற்குப் பிந்தைய ஓராண்டு கால வாழ்க்கையில், என் அக உலகத்தில் நிகழ்ந்துள்ள மாற்றங்கள் வார்த்தைகளுக்கு அப்பாற்பட்டவை. ஆரவாரமற்ற, அலைபாயாத, சீரானதொரு பேரமைதியைத் தினந்தோறும் என் மனதில் உணர்ந்து வருகின்றேன். முன்னாள்களில் என்னை வாட்டி வதைத்த ‘உளச்சோர்வு‘ என்னும் இருள், தற்போது என்னை விட்டு முற்றிலும் அகன்றுபோனது. விடியலை எதிர்நோக்கும் போதெல்லாம், அன்றைய பணிகளைத் திட்டமிட்டபடி செவ்வனே செய்து முடிப்பதற்கானதொரு உந்துசக்தியும், வீரியமும் என் மனதினுள் இயல்பாகவே ஊற்றெடுக்கின்றது.
கடந்த காலங்களில், நாள் முழுமைக்குமான பணிகளை முடித்துவிட்டு இல்லம் திரும்புகையில், உடலும் மனமும் மிகக் கடுமையான களைப்பிற்கு உள்ளாவது வழக்கம். ஆனால் தற்போதோ, மாலை வேளைகளில், ஆசிரியரின் அறிவுரைப்படி நான் மேற்கொள்ளும் தியானமும் பிராணாயாமமும், என் களைப்பை அப்படியே துடைத்தெறிந்து விடுகின்றன. அந்த மாலைப்பொழுதை மீண்டும் ஒரு புதிய விடியலைப் போல, மட்டற்ற புத்துணர்ச்சியோடு தொடங்குவதற்கு இப்பயிற்சிகள் எனக்குக் கவசமாய் அமைகின்றன.
இவ்வகுப்பு என்பது யோகம், தியானம், பிராணாயாமம் ஆகியவற்றோடு மட்டும் சுருங்கிவிடவில்லை. அதையும் கடந்து, அன்றாட வாழ்வின் சிக்கலான சூழ்நிலைகளையும் எளிய முறையில் எதிர்கொள்வதற்கேற்ற வாழ்க்கைக் கருவிகளை‘ (Life Tools) ஆசிரியர் வகுப்பில் வழங்கியுள்ளார்.
ஆசிரியரிடமிருந்து நான் பெற்ற அந்த வாழ்க்கை கருவிகளை பயன்படுத்துகையில்,
* பணிச்சூழலில் எழும் சவால்களைத் தகர்க்கவும்,
* புதிய மனிதர்களைப் பக்குவமாகக் கையாளவும்,
* காலத்தின் அருமையறிந்து நேர மேலாண்மை செய்யவும் பேராயுதமாய் உதவுகிறது.
பணிகளில் கவனச்சிதறல் இன்றி, உட்செறிவோடு செயலாற்றுவதற்கான உத்திகளையும் அங்கு நான் பயின்றேன். அதன் விளைவாக, தற்போது பணிகளைத் தொடங்கும் போது, மிகக் குறைந்த கால அளவில், மிகுந்த நேர்த்தியோடு, எளிய முறையில் செய்து முடிக்க முடிகிறது. இத்தகைய வாழ்வியல் கருவிகளைத் தினமும் கையாளுவதால், ‘உளக்குவிப்பு‘ (Focus) என்பது தட்டாமலே கைகூடும் என் இயல்பாகவே மாறிவிட்டது.
நான் பயின்ற தியானமும் பிராணாயாமமும் வெறும் கோட்பாடுகள் அல்ல; அவை அன்றாட அனுபவப் பூர்வமான உண்மைகள். இவைகளின் மூலம் நான் அடைந்த பயன்கள், என் வாழ்நாளில் வேறு எதன் மூலமும் பெறாத அரிய பேறுகளாகும்.
தியானத்தை முடித்துவிட்டு நான் பிரவேசிக்கும் அந்தப் பொழுது, எண்ண அலைகளற்ற பெருங்கடலைப் போல, அமைதியில் திளைக்கிறது. தேவையற்ற சொற்களையும், வீணான சிந்தனைகளையும் தவிர்த்து, மௌனத்தின் ஆற்றலைத் தழுவிக்கொள்ளும் பக்குவம் இயல்பாகவே கூடிவிடுகிறது
தியானத்திற்குப் பிந்தைய அந்த அகமகிழ்ச்சி அளவிடற்கரியது. அது நிலைகுலையாத நிதானத்தையும், பளிங்கு போன்ற தெளிந்த சிந்தனையையும் எனக்குப் வழங்குகிறது .
ஏதேனும் ஒரு தருணத்தில் மனம் கலக்கமுற்றுத் தடுமாறினாலும், ஆசிரியரின் அறிவுரைப்படி பத்து முதல் பதினைந்து நிமிடங்கள் நான் செய்யும் ‘நாடி சோதனா‘ என்னும் பிராணாயாமம் தெளிவான, சாந்தமான மனநிலையைத் தந்துவிடுகிறது.
யோக நித்ரா என் உறக்க முறையையே முற்றிலும் சீரமைத்த உன்னதப் பயிற்சி. இரவு நேரங்களில் தடையற்ற, ஆழமான துயிலைத் தருவதோடு, காலை எழும்போதே எவ்விதச் சோர்வுமின்றிக் களிப்புடன் புதிய நாளைத் தொடங்க இதுவே அடிக்கல்லாய் அமைகிறது.
குறிப்பாக, மாலை வேளைகளில் நான் மேற்கொள்ளும் ‘சொரூப தியானம்‘பகல் பொழுதில் நேர்ந்த உடல் மற்றும் மனக் கிளர்ச்சிகளைப் பனிபோல் உருகச் செய்துவிடுகிறது.
பத்து முதல் இருபது நிமிடங்கள்
செய்யும் இந்தத் தியானத்தில், ஐந்து முதல் பத்து நிமிடங்கள் என் மனமானது எவ்வித எண்ண ஓட்டங்களுமற்று, முற்றிலும் ஒரு ‘வெற்றிடமாக‘ மாறிவிடுவதை உணர்கிறேன். இந்த நிலை, எனக்குள் ஆழமான பேரின்பத்தையும், நீண்ட நேர அமைதியையும் பாய்ச்சுகிறது. உலகியல் சார்ந்த வேறு எந்தப் பொருளின் மூலமும் இத்தகைய பேரானந்தத்தைப் பெற இயலாது என்பதைத் திண்ணமாக உணர்ந்து கொண்டேன்.
இத்தகு தியானங்களையும் பிராணாயாமங்களையும் பயிலுதல் என்பது, உலகப் பிணைப்புகளிலிருந்து மீண்டும் மீண்டும் விடுதலை பெறுவதைப் போன்றதொரு நிலையாக எனக்கு அமைந்துள்ளன. ஆசிரியரிடம் பயின்ற உன்னதக் வாழ்க்கை கருவிகளைக் கொண்டு, முழு விழிப்புணர்வோடு நான் செய்யும் ஒவ்வொரு செயலும், தற்போது தியானத்தின் நீட்சியாகவே உருவெடுத்துள்ளது.
இவ்வகுப்பு ஒரு முறையோடு நின்றுவிடாமல், மாதந்தோறும் தியானப் பயிற்சிகளைப் புதுப்பித்துக் கொள்ள வழிவகை செய்யும் ‘சத்சங்‘ நிகழ்வு, ஆசிரியரின் நேரடிப் பார்வையில் நம்மை மீண்டும் செப்பனிட்டுக் கொள்ள உதவுகிறது. இத்தகைய அரிய பொக்கிஷங்களை ‘நித்தியவனம்‘ அமைப்பின் மூலம் நல்கிய தங்களுக்கும், எமது ஆசிரியர் தில்லை ஐயா அவர்களுக்கும் எனது சிரம் தாழ்ந்த நன்றிகளைச் சமர்ப்பிக்கின்றேன்.
அன்புடன்,
விஷ்வா,
திரு ஆரூர்.












